(N/A) પ્રેરક અસર એ કાર્બન પરમાણુ અને જોડાયેલા પરમાણુ અથવા સમૂહ વચ્ચેની વિદ્યુતઋણતાના તફાવતને કારણે કાર્બન શૃંખલા પર સહિયારી ઇલેક્ટ્રોન જોડીનું કાયમી સ્થાનાંતર છે.
$1$. તે એક કાયમી અસર છે અને $\sigma$-બંધ દ્વારા કાર્ય કરે છે.
$2$. જેમ અસરના સ્ત્રોતથી અંતર વધે છે તેમ તે ઝડપથી ઘટે છે.
$3$. જે સમૂહો ઇલેક્ટ્રોન આકર્ષે છે તેમને $-I$ સમૂહો (દા.ત.,$-Cl, -NO_2$) કહેવાય છે,જ્યારે જે સમૂહો ઇલેક્ટ્રોન આપે છે તેમને $+I$ સમૂહો (દા.ત.,$-CH_3, -C_2H_5$) કહેવાય છે.
ઉદાહરણ: $CH_3-CH_2-CH_2-Cl$ માં,ક્લોરિન પરમાણુ કાર્બન કરતા વધુ વિદ્યુતઋણીય છે. તે $C-Cl$ બંધની સહિયારી ઇલેક્ટ્રોન જોડીને પોતાની તરફ ખેંચે છે,જેનાથી $Cl$ પર આંશિક ઋણ વીજભાર $(\delta^-)$ અને $C_1$ પરમાણુ પર આંશિક ધન વીજભાર $(\delta^+)$ ઉત્પન્ન થાય છે. આ ધ્રુવીયતા $C_2$ $(\delta\delta^+)$ અને $C_3$ $(\delta\delta\delta^+)$ સુધી પ્રસારિત થાય છે,પરંતુ અંતર સાથે અસર નોંધપાત્ર રીતે નબળી પડે છે.